ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Αγαποιμένοι μου φίλοι ακούστε μια συνέντευξη,
από την εδώ τοπική τηλεόραση
 (Εδώ Μόντρεαλ)

https://www.facebook.com/marina.hatzidakis
https://twitter.com/MarinaHatzidak1
https://www.linkedin.com/nhome/?trk=

ΕΛΛΗΝΝΙΔΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ω Ελληνίδες του Montreal, του Quebec, του Canada.
Ελληνίδες της διασποράς.
Από πολλά χρόνια τώρα, από τους ασκούς του Αιόλου, μανιασμένοι άνεμοι σας σφεδόνισαν, σε όλα τα μέρη της γης. Μακριά από την μάνα πατρίδα, την δοξασμένη Ελλάδα.
   Γιατί αγαπημένες μου; Τι κάνατε; Για να σας αξίζει αυτή η εξορία;
   Παιρνούν τα χρόνια, και κάθε φορά που κάνετε ένα απολογισμό ζωής, μονολογείτε: Γιατί γιατί γιατί. Και όλα τα γιατί, ενώνονται και σαν  αντίλαλος, βουίζουν στα αυτιά σας.
    Σε αυτά τα μακρινά άγνωστα μέρη, εσείς δεν αποκάματε. Δεν λυγίσατε. Αποδείξατε, ότι είστε μεγάλες αγωνίστριές. Μία μπουμπουλίνα η κάθε μία.
    Μαζεύεστε συντροφιές συντροφιές, και ανταλλάζετε συνταγές για φαγητά, και γλυκά. Λέτε ιστορίες από τους τόπους σας.Τότε, ξεχνάτε ότι βρίσκεστε μακριά, και  το Ελληνικό πνεύμα, φτερουγίγει ανάμεσα σας. Τότε, στα μάτια σας φέγγει η Ελλάδα.
   Οργανώνετε γεύματα, γιορτές, εκδρομές, και πλήθος άλλες εκδηλώσεις και δραστηριότητες. 
     Όλα τα χρόνια που σας βλέπω, ο θαυμασμός μου για την παρουσία σας και την προσφορά σας, είναι απερίγραπτος.Το χαμόγελό σας, είναι ο ήλιος στις συννεφιές. Η αγάπη σας, ζεστασιά στις παγωνιές. Η εργασία σας, το στήριγμα στις φαμελιές. Η υπομονή σας, το κουράγιο στις αναποδιές. Η ομορφιά σας, ανθησμένες αμυγδαλιές, μέσα στους χιονιάδες. Η παρουσία σας, χαρά στις μοναξιές. Η λεβεντιά σας, δύναμη στις δοκιμασίες. Οι κατανυχτικές σας προσευχές, η ευλογία του Θεού. 
  Τις Κυριακές, έρχεστε καθώς πρέπει στις εκκλησίες, με τις οικογένιές σας. Οι άγγελοι, βάζουν βαθμούς σε όλες τις προσπάθειές σας, στους αγώνες, και στους μόχθους που καταβάλλετε, για να οδηγείτε τις οικογένειές σας, στο δρόμο της αρετής, στο δρόμο του Θεού.
     Αγαπημένες μου συνελληνίδες. Το μεγάλο μυστικό, ο λόγος, που βρίσκεστε σε όλα τα μέρη του κόσμου, είναι ότι η κάθε μία από εσάς, αλλά και η κάθε Ελληνική οικογένεια, είστε ένα κομάτι του παζλ, που λέγετε Ελλάδα. Σήμερα, όλος ο κόσμος, είναι Ελλάδα. 
   Οι Έλληνες, είναι οι συνεχιστές του Μεγάλου Αλεξάνδρου.Έπρεπε να φτάσουμε, και στα υπόλοιπα μέρη που δεν πήγε ο Μέγας Αλέξανρος. Για να δουν, και να γνωρίσουν τους Έλληνες, και τα άλλα έθνη. Ενώ τα παιδιά τους στα σχολεία, διαβάζουν τα βιβλία, των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων. Είμαστε παντού, για να  απαντούμε στις ερωτήσεις τους, και να τους δίνουμε τα φώτα του πολιτισμού.
   Αγαπημένες μου συνελληνίδες. Δεν είστε πλέον ξενιτεμένες. Είστε οι παραφιάδες του δέντρου, που λέγετε Ελλάδα.Τα δάκρυα και ο ιδρώτας σας, πότισαν τα ξένα χώματα, και τα έκαναν ελληνικά. Η κάθε σας πατημασιά, είναι η Ελληνική σφραγίδα. Οι αναστεναγμοί σας, έδωσαν το Ελληνικό μύρο στον αέρα. Όταν κολυμπάτε στα ποτάμια, στις λίμνες, στις θάλασσες, τα νερά γίνονται γαλάζια.
    Είμαστε η Ελληνική, Ολυμπιακή φλόγα, που φωτίζει και λάμπει
σε όλο τον κόσμο.

Αφιέρωμα για την ημέρα της γυναίκας 8 του  Μάρτη.

Μαρίνα Χατζηδάκη

Ολοι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν σοφοί όπως τον Σωκράτη

 Ο Σωκράτης διδάσκει.

Κοιτώντας φωτογραφίες του ανθρώπινου οργανισμού,βλέπουμε ότι την εικόνα που παρουσιάζει το λεπτό έντερο την ίδια εικόνα βλέπουμε και στον εγκέφαλο.
Μετά από αυτό το φαινόμενο θα μπορούσαμε να σκεπτούμε ότι και ο εγκέφαλος κάνει παρόμοιες λειτουργίες.Δηλαδή: Ενώ το λεπτό έντερο συλλέγει όλες τις ευεργετικές ουσίες και τις δίνει στο αίμα,και στη συνέχεια αποβάλλει ότι ανώφελο,το ίδιο και ο εγκέφαλος κάνει και αυτός μια προσπάθεια να απορρίπτει ότι υπολείμματα προξενούν πρόβλημα στους πολύ λεπτούς και ευαίσθητους νευρόνες, προκειμένου να γίνουν όλες οι θαυμαστές λειτουργίες.
Το ερώτημα είναι:Με τι τρόπο εκείνος διώχνει ότι δήποτε βλαβερό;Υπάρχει η απάντηση:Από τα μάτια, την μύτη, τα αυτιά,και τον λάρυγγα, βγάζει στερεά και υγρά άχρηστα στοιχεία.Με το φτέρνισμα φεύγει ο αέρας.
  Τώρα θα προχωρήσουμε για να μάθουμε και να εξετάσουμε εμείς σαν οντότητες,πως αντιλαβανόμαστε  πως ενεργούμε;Ενεργούμε συνειδητά η ασυνείδητα;
Αργότερα θα μιλήσουμε και για τη ψυχή και τον νου,να μάθουμε πως αποβάλλουν όλα τα αρνητικά,τις αρνητικές ενέργειες.
   Τώρα όμως θα ασχοληθούμε με τις λειτουργίες του σώματος.Πριν προχωρήσουμε πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι τροφές μας πρέπει να είναι οργανικές, βιολογικές,Τα λαχανικά και τα φρούτα να μένουν μέσα σε νερό από φίλτρο και ξίδι για είκοσι λεπτά.Οπως δήποτε να μην καταναλώνουμε αλλαντικά,άσπρο σταρένιο ψωμί,και ζάχαρη,και γενικά ότι δήποτε έρχεται από τα εργοστάσια.Εάν δεν κάνουμε ότι πρέπει οι τοξίνες θα είναι τόσες πολλές που θα κυνδινεύσουμε από αρθριτικά,καρκίνο,αλτσχάιμερ,πάρκισον,καρδιακά,και εγκεφαλικά επεισόδια.
   Κοιτώντας στην εικόνα την κοιλιακή χώρα,βλέπουμε ότι γύρω από το λεπτό έντερο υπάρχει ο γαστρεντερικός σωλήνας.Αρχίζει από κάτω εκεί που τελειώνει το λεπτό έντερο και συνεχίζει μία κάθετη πορεία προς τα επάνω,έπειτα μία οριζόντια κάτω από το στομάχι και στο τέλος μία κάθετη που καταλήγει στον πρωκτό.Αυτός ο σωλήνας σε όλη του την διάμετρο,έχει γύρω του μικρά μπαλονάκια,που εκεί δημιουργούνται μπάλες,για πολύ καιρό η και για πάντα.Αυτή είναι η πολύ μεγάλη αιτία για όλα τα προβλήματα,τις ανεπαρκείς λειτουργίες και ψυχοσωματικές ανωμαλίες.Φανταστείτε φίλοι μου όλες αυτές οι τοξίνες και τα δηλητήρια μέσα στον οργανισμό μας τι τερατώδη επίδραση προξενούν.
   Τι να κάνουμε: Εν ολίγοις θα αναφέρουμε λίγα πράγματα,και ο κάθε ένας θα πρέπει να αρχίσει να βρει λύση και θεραπεία,διαβάζοντας ιατρικά βιβλία και μελέτες από γιατρούς με φυσικές θεραπείες.
Είναι μεγάλο βοήθημα πριν κοιμηθούμε,με λίγο ελαιόλαδο να κάνουμε πέντε λεπτά μασάζ σε όλη την κοιλιακή χώρα και κατόπιν να βάζουμε μία θερμοφόρα.
Να αποφύγουμε το βοδινό η να το ελατώσουμε.Μόλις ξυπνάμε να πίνουμε ένα ποτήρι χλιαρό νερό από φίλτρο.έπειτα ένα φλιτζάνι τσάι από ένα βότανο.Τό πρωινό μας να αποτελείται από φρούτα επί πλέον ένα εως δύο ακτινίδια η μισό λεμόνι με λίγο μέλι η μελάσα.
Το μεσημεριανό θα είναι ένα κανονικό γεύμα μόνο με ένα είδος πρωτεΐνης.Να προτημάμε ωμές τροφές.Προσθέτετε λίγο κόκκινο καυτερό πιπέρι.Το βραδινό θα είναι ελαφρύ,που μπορεί να είναι σούπα η σαλάτα η  τυρί φέτα η γιαούρτι.Προσθέτετε λίγη κανέλλα.Είκοσι λεπτά πριν από κάθε γεύμα θα πίνετε ένα ποτήρι νερό η ένα φλιτζάνι από ένα βότανο. Ποτέ μην ανακατεύετε τα βότανα Με τα βότανα ξεκουράζουμε το νευρικό μας σύστημα.Αλάτι λίγο θαλασσινό.Το τσάι από μολόχα είναι κατάλληλο για τον καθαρισμό του γαστρεντερικού σωλήνα.Ανάμεσα στα γεύματα φρούτα ξερά η φρέσκα.Όπως δήποτε γυμναστηκή και περπάτημα.
Φίλοι μου έχουμε συνειδητοποιήσει ότι φεύγουμε από το σπίτι που στη πραγματικότητα είναι μια φυλακή και μπαίνουμε στο αυτοκίνητο την κινητή φυλακή και μετά στο χώρο εργασίας στην τρίτη φυλακή;Τελικά όλη μας τη ζωή την περνάμε φυλακισμένοι.Δεν έχουμε ποτέ την ευκαιρία να εκτεθούμε στο ύπαιθρο για να μας λούση η αύρα του σύμπαντος που θα φρεσκάρει και θα ανανεώσει το είναι μας.Λίγο τυχεροί είναι εκείνοι που τους αρέσει να ασχολούνται με τον κήπο τους και ποιο τυχεροί είναι εκείνοι που δουλεύουν στους αγρούς.
  Φίλοι μου όταν καταφέρουμε να καθαρίσουμε το σώμα μας από τις τοξίνες,τότε αρχίζει να παίρνει ανάσα η ψυχή και ο νους.Τότε λένε:Μήπως να αρχίσουμε και εμείς σιγά  σιγά να λειτουργούμε; Αλλά τότε βλέπουν ότι και εκεί πρέπει να γίνει μεγάλος καθαρμός.
   Εάν στο σώμα μας υπάρχουν πέντε αισθήσεις η όραση,η ακοή,η όσφρηση, η γεύση,και η αφή,στην ψυχή μας υπάρχουν πάρα πολλές.Και όπως το σώμα μας το προστατεύουμε από τις ακατάλληλες τροφές έτσι και την ψυχή μας πρέπει να την προφυλάσσουμαι από τις αρνητικές επιδράσεις.
Οι θετικές είναι πάμπολες.π.χ.Η αγάπη,η συμπόνια, η θυσία, η ευεργεσία,η αγαθοεργία,η φιλοξενία,η ελεημοσύνη,η αληλοβοήθεια, καί πλήθος άλλες.
Το ίδιο και οι αρνητικές:Ζηλοφθονία,κακία,σπατάλη,καταστροφικότητα,τεμπελιά, αχαριστία,απληστία,περιφρόνηση,ειρωενία,κατάκριση.κατάχρηση,ασέβεια,περηφάνεια.
   Τώρα πρέπει να βγάλουμε και από την ψυχή μας αυτές τις φαρμακερές τοξίνες.Κάθε μέρα σιγά σιγά αρχίζουμε να σταματούμε κακές πράξεις,κακές συνήθειές,και ακατάλληλες καταστρεπτικές παρέες.Σιγά σιγά τολμούμε να πούμε δύο λόγια προσευχής.Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με.Επαναλαμβάνοντας για λίγη ώρα,αρχίζουμε να έχουμε χασμουρητά.Ακριβώς αυτή τη στιγμή αρχίζει να φεύγει λίγο λίγο η αρνητική ενέργεια,οι τοξίνες της ψυχής.Ενώ συνεχίζουμε καθημερινώς την προσπάθεια,θα βλέπουμε και θα αισθανόμαστε ένα σεντόνι που ενώ ήταν πρώτα μαύρο,σιγά σιγά να ξασπρίζει να γίνετε πρώτα γκρίζο και έπειτα λευκό.Ω!πόση απαλότητα και φως έχει αυτό το σεντόνι!Θεραπεύουμε λοιπόν πρώτα το σώμα στο οποίο κατοικεί η ψυχή.Έπειτα θεραπεύουμε την ψυχή.Τότε φεύγει το άγχος,η μελαγχολία,ο φόβος,η θλίψη και το κενό γεμίζει η χαρά και η αισιοδοξία.
    Όταν λοιπόν η ψυχή διαπεδαγωγηθεί και κλείσει την πόρτα που λέγεται συνείδησις σε όλες τις αρνητικές καταστάσεις και την ανοίξει σε όλες τις αρετές,και ενώ σιγά σιγά οι αρετές προοδεύουν,τότε ανοίγει η πόρτα της λογικής.Έπειτα οι λογικές σκέψεις ανοίγουν την πόρτα της έμπνευσις.
   Τότε ως διά μαγείας ανοίγουν όλες οι κλειδαριές που είναι κλειδωμένα τα τάλαντα που υπάρχουν στο DNA μας και τότε βλέπουμε και εννοούμε πράγματα που πριν ήταν μπροστά μας και δεν τα αντιλαβανόμασταν. Ανοίγει τότε ο ουρανός και έχουμε βοηθήματα,μαθήματα,αποκαλύψεις θαύματα.Τότε ο νους του ανθρώπου γίνετε δοχείον που εκεί ρέει το πνεύμα του καλού όλη τη γνώση και την σοφία του Θεού.
    Εάν δεν γίνουν όλες οι προηγούμενες εργασίες και προσπάθειες τότε ο νους γίνετε δοχείον του πνεύματος του κακού.Γι' αυτό βλέπουμε τους σύγχρονους θεατρικούς συγγραφείς και σεναριογράφους να γράφουν μπερδεμένα ανούσια και γελοία πράγματα.Το θέατρο ήταν ένα από τα επιτεύγματα των αρχαίων μας προγόνων για να διδάσκεται η ανθρωπιά.
    Ας χαράξουμε φίλοι μου αυτή την πορεία,για να γίνουμε και εμείς σοφοί όπως εκείνοι έγιναν σοφοί διότι διάλεξαν τον δρόμο της αρετής όπως ο Ηρακλής, και έγιναν αθάνατοι στους αιώνες των αιώνων.
Ας γίνουμε και μεις αγαποιμένοι μου φίλοι.Αμήν.

Από την συλλογή μου: Οράματα.Μαρίνα Χατζηδάκη

ΤΟ ΠΑΓΩΝΙ

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα παγώνι
που ζούσε μόνο του στο δάσος.
Ήταν μόνο του διότι μια μέρα έπεσε φωτιά
από τον ουρανό και έκαψε το ταίρι
και τα παιδιά του.Πίστευε ότι η φωτιά είχε
πέσει από εκείνη την φωτεινή μπάλα
 που έβλεπε στον ουρανό.
Καθόταν  στη φωλιά του μαραζομένο από τον
 μεγάλο πόνο που αισθανόταν
για τον χαμό της οικογενείας του.
  Εκεί κοντά έμενε και μία στρουθοκάμηλος.
Πήγαινε κάθε λίγο και έλεγε στο παγώνι.
Γιατί δεν βγαίνεις λιγάκι να δεις λίγο
 τις ομορφιές του κόσμου;
Με τα πολλά παρακάλια δέχτηκε και ξεκίνησαν
να προχωρούνε στο δάσος.
Κάποια στιγμή ζεστάθηκαν πολύ και καθώς
βρέθηκαν μπροστά σε μια λίμνη,βουτήχτηκαν
μέσα στο νερό για να δροσιστούν. Έπειτα
τίναξαν τα φτερά τους για να στεγνώσουν.
  Η στρουθοκάμηλος τότε είδε πόσο μεγάλα
όμορφα χρωματιστά φερά είχε το παγώνι,έτσι
όπως τα είχε ανοίξει σαν βεντάλια. Καθώς
κοιτούσε στο νερό είδε ότι αυτή είχε πολύ μικρά
φτερά,και επίσης δεν ήταν τόσο όμορφη όπως
εκείνοΛέει λοιπόν στο παγώνι.
 Τι όμορφα φτερά που έχεις!
 Κοίταξε στο νερό να δεις πόσο όμορφο είσαι.
Πραγματικά άρεσε στο παγώνι
 η εικόνα που έβλεπε στο νερό.
  Τα ζωάκια που ήταν κρυμμένα στους θάμνους
 γύρω στη λίμνη, άρχισαν να εμφανίζονται και να
 βλέπουν το θέαμα,αλά δεν είπαν τίποτα.
Φάνηκαν πιθηκάκια σκιουράκια καβούρια βατράχια
φίδια χελώνες και άλλα.Σκέφτηκε τότε το παγώνι.
Πόσο θα ζηλεύουν όλα αυτά τα ζωάκια την ομορφιά μου,
και πόσο θα στενοχωριούνται.
Λέει λοιπόν στην στρουθοκάμηλο.
Πάμε να φύγουμε κουράστηκα.
Πήραν τότε τον δρόμο της επιστοφής.
  Τότε το παγώνι κλείστηκε πάλι στη φωλιά του
και δεν έβγαινε έξω παρα μόνο για λίγη τροφή και νερό.
   Σε λίγες μέρες ήρθε η στρουθοκάμηλος και του είπε.
Ο αρχηγός των πιθήκων μας κάλεσε σε μια διασκέδαση
που έχουν οργανώσει.Το παγώνι απάντησε.Πονάει το πόδι μου
δεν μπορώ να έρθω.Είχε κάνει τη σοφή σκέψη.
.
Τα άσχημα πλάσματα είναι αδύνατο να γίνουν φίλοι
με τα όμορφα.
Έτσι λοιπόν και τις επόμενες φορές που της έφερνε και άλλα
καλέσματα,έβρισκε κάθε φορά και μια άλη δικαιολογία.
  Η στρουθοκάμηλος μονολογούσε με τον εαυτόν της.
Δεν έρχεται το παγώνι στα καλέσματα των φίλων.
Καλύτερα.Έτσι εγώ τώρα είμαι η ποιο όμορφη
ανάμεσα σε όλους. Πήγαινε λοιπόν στις διασκεδάσεις
των φίλων κουνιστή και λυγιστή πάνω σε αυτά τα ψηλά
αδύνατα πόδια και με τον μακρύ λαιμό της,κοιτούσε γύρω γύρω
να βλέπει τον θαυμασμό στα μάτια των φίλων της.
Αλλά δεν της βγήκε σε καλό.Μια μέρα είδε το παγώνι
που την κομάτιαζαν δύο τίγρεις.
  Άρχισε να θρηνεί τον χαμό της.
Έλεγε.Τώρα πια δεν έχω κανέναν.Απολύτως κανέναν.
Και τι με ωφελεί η ομορφιά μου αφού


 δεν έχω κανέναν,την αγάπη κανενός;
Αυτά σκευτόταν το παγώνι συνέχεια χωρίς
να αλλάζει τίποτα.
  Κάποια στιγμή όταν πήγε να πιει νερό,είδε
ένα μεγάλο πουλί, ένα αετό να κατεβαίνει από
πολύ ψηλά, συγά συγά μέχρι που κάθισε μπροστά του.
Σε όλη του την παρουσία έβλεπε τη μεγάλη του δύναμη.
Το δυνατό του βλέμμα,τα ζωηρά του χρώματα.
Τότε σκέφτηκε το παγώνι.Αυτόν μπορώ να τον δω σαν φίλο
διότι αυτός θα με θαυμάζει χωρίς
. να με ζηλεύει.Όπως και εγώ το ίδιο.
  Του λέει τότε ο αετός.Γιατί ωραίο μου παγώνι
εσένα δεν σε βλέπω να διαβένεις στα ωραία περιβόλια
να χαίρεσε την πλάση και να γυαλίζει ο ήλιος
 τα ωραία σου φτερά;
Λέει το παγώνι.Την φοβάμαι αυτή την φωτεινή μπάλα.
Έριξε φωτιά και μου έκαψε το ταίρι μου και τα παιδιά μου.
Λέει ο αετός.Όχι δεν είναι έτσι τα πράγματα.
Εγώ που πετώ πολύ ψηλά ξέρω από που έπεσε η φωτιά.
Το παγώνι ξαφνιάστηκε.Περίμενε με αγωνία να του εξηγήσει
ο αετός από που ήρθε η φωτιά. Του λέει τότε ο αετός.
Άκουσε όμορφο παγώνι.Υπάρχουν κάτι φτερωτά τέρατα,
που βγάζουν φωτιές από το στόμα.Τους λένε δράκους.

Είναι πολύ φοβεροί πολύ τρομακτικοί και πολύ άσχημοι.
Αυτοί λοιπόν οι δράκοι μαζεύονται μέσα στα σύννεφα
για να μην φαίνονται κάνουνε επίδειξη δύναμης
 προκειμένου να  εκλέξουν αρχηγό διότι πιστεύουν
ότι αυτοί πρέπει να είναι οι κυρίαρχοι του κόσμου.
Αλλά κάθε φορά κάνουν πόλεμο μεταξύ τους,
διότι όλοι θέλουν να είναι αρχηγοί.Πολεμώντας
 ο ένας τον άλον πέυτουν φωτιές στη γη.
Από τις δυνατές άγριες βροντερές κραυγές τους,
τρομάζει ο κόσμος.Από εδώ και πέρα καλό μου παγώνι
να βγαίνεις έξω όταν βλέπεις εκείνη την φωτεινή 
 μπάλα στον ουρανό.Όταν βλέπεις σύννεφα να μην βγαίνεις.
Ευχαρστώ πάρα πολύ καλέ μου αετέ για όλα
 αυτά που άκουσα και έμαθα από σένα.
Ξέρεις πολλά διότι τα βλέπεις όλα από εκεί ψηλά που πετάς.
Μπορώ να πιστεύω ότι είσαι φίλος μου;
Όπως δήποτε είμαι φίλος σου.
Επίσης μπορώ να ελπίζω ότι
θα ξανάρθεις να σε δω;
Θα έρχομαι γιατί θαυμάζω την μεγάλη
αξία και ομορφιά που έχεις.
Και εγώ θαυμάζω την αξία και την μεγάλη σου δύναμη.
Φεύγω τώρα ωραίο μου παγώνι.
Ο αετός άνοιξε τρεις φορές τα φτερά του
προς ένδειξη χαιρετισμού και πέταξε ψηλά.
Επίσης το παγώνι άνοιξε διάπλατα τα φτερά του
για να αποχαιρετήσει και αυτό τον τρανό του φίλο,
και τον κοίταζε που πήγαινε ψηλά μέχρι που χάθηκε.
Έπειτα άρχισε να βγαίνει και να βολτάρει
στα παρτέρια. Άνοιγε τα φτερά του για να χαιρετά τον
φίλο του.Τώρα πια δεν φοβόταν διότι είχε αποκτήσει
ένα δυνατό καλό φίλο.Τώρα αισθανόταν προστασία
και ασφάλεια. Ο φύλος του θα το προστάτευε από κάθε κακό.
Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.


ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΜΟΥ ΠΑΡΑΜΥΤΙΑ
ΜΑΡΙΝΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

ΤΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΥ

Τίποτα δεν απόμεινε
από την φωτοπηγή
μαύρη πυκνή νεφέλη
απλώνεται στη γη,
δεν βλέπεις την αυγή.

Μόνο εσύ απόμεινες
γλυκιά μου μουσική,
στάζε μου λίγο μέλι
στην έρημη ψυχή,
στην άδια μου ζωή.

Πάντα, ποτέ δεν έπαψες
να είσαι ευεργετική
δίνεις σε όποιον θέλει
μεγάλη αναψυχή,
ωραία μαγική.

Και δεν επεριφρόνησες
ούτε αμαρτωλούς
στης κόλασης τα έλη
αβύσου τους βυθούς,
φονιάδες τρομερρούς.

Όλο εσύ μου χάριζες
γαλήνη περισσή
πόνους από τα βέλη
θεράπευες εσύ,
καλή μου μουσική.

Νύκτες με γλυκοκοίμιζες
με όλα τα βιολιά
πάνω σε κάθε τέλι
ξεχνιόταν η καρδιά.
παιρνούσε η βραδιά.

Μη σταματήσεις δίνε μου
νανούρισμα γλυκύ
στο σώμα μου στα μέλη
πριν παίξεις λυπηρή.
καμπάνα νεκρική

Από την συλλογή μου (Συλλογισμοί και σκέψεις) Μαρίνα Χατζηδάκη