Τι είναι ο έρωτας;

Κάποτε ήταν ένας


Προσθήκη λεζάνταςΕπίκαιρα θέματα

καλόγηρος που πήγαινε
από πόλη σε πόλη
 να διδάσκει
τον λόγο του Θεού
Μέσα σε όλο το πλήθος
που τον άκουγε και τον
ακολουθούσε ήταν και
μια γυναίκα ελευθερίων
ηθών η οποία έβαλε στο
μάτι τον αγωνιστή
θεάρεστο μοναχό.
Ήθελε να έχει ακόμα
μια κατάκτηση.
Χρησιμοποιούσε λοιπόν
όλο της το ταμπεραμέντο
και την προκλητικότητα
προκειμένου να ρίξει τον
Άγιο αυτόν άνθρωπο
από τον δρόμο της
 Αρετής και της
 εγκράτειας.
Εκείνος δεν της .έδινε
σημασία σκεπτόμενος
ότι θα βαρεθεί και θα
φύγει.Αλλά αυτή όλο
και επέμενε περισσότερο.
Η τελική εικόνα και για
τους πιστούς ήταν πολύ
αρνητική και άσχημη.
Τότε ο αγωνιστής μοναχός
παρακάλεσε τον Θεό να
τον οδηγήσει τι να κάνει
για να διώξει αυτή την
ενοχλητική γυναίκα.
Πήρε φώτιση από το
Άγιο Πνεύμα,και μια
μέρα αφού τελίωσε την
ομιλία του και ενώ έφυγε
ο κόσμος είπε στη γυναίκα.
Εντάξει της είπε νίκησες.
Θα κάνουμε αυτό που
θέλεις.
Βαδίζοντας έφτασαν σε
ένα πάρκο.Της είπε
λοιπόν ο μοναχός.Εδώ
θα κάνουμε ότι θέλεις.
Λέει η γυναίκα.Εδώ μας
βλέπουν όλοι.Να πάμε
σε ένα κλειστό χώρο.
Και της απαντάει ο
μοναχός.Και στον κλειστό
χώρο, εμένα ο Κύριός μου
με βλέπει.
Τότε συνήλθε ήρθε αυτή η
γυναίκα στον εαυτόν της
και έγινε μια σοβαρή
συνεσταλμένη κυρία.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
Κάποτε ήταν ένας ιερέας,ο
οποίος είχε πολλά παιδιά.
Κάποιος κοσμικός θεώρησε
σωστό να τον επιπλήξει
,λέγωντάς του.Εάν κρίνω
από τα πολλά παιδιά που
έχεις,συμπεραίνω ότι σαν
ιερέας που είσαι δεν κάνεις
καθόλου εγκράτεια.
Ο ιερέας του απάντησε
Δεν είναι έτσι τα πράγματα.
Έχω να σου πώ ότι όταν
η πρεσβυτέρα μένει σε
 ενδιαφέρουσα κατάσταση,
τότε μένουμε σε αποχή
μέχρι την γέννα και ως το
τέλος του θηλασμού.
Επειτα δοκιμάζουμε πάλι
να ξαναγίνουμε
 συνδημιουργοί του Θεού,
για να έρθει άλλος ένας
άνθρωπος στον κόσμο.
Και συμπληρώνει ο ιερέας
στον κοσμικό.Αυτός είναι
 ο σκοπός της ερωτικής
πράξης.
ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
Μια νεαρή κυρία με
εμπιστεύτηκε κάποτε
και μου είπε.
Έχω καλό σύζυγο
 τον
 αγαπώ  και
με αγαπά,αλλά δεν ξέρω
ενώ είμαι ευχαριστημένη
με τον γάμο μου, γιατί
υπάρχει ένας πολύ έντονος
μαγνητισμός με κάποιον
στη δουλιά που εργάζομαι.
Τιςείπα λοιπόν:Είναι
 ενέργεια του πονηρού
 πνεύματος να χαλάσεις
τον γάμο σου.και μόλις
τον χαλάσεις θα πάψει
πλέον να υπάρχει αυτός
ο μαγνητισμός και μόνο
λάθη και ελατώματα θα
βλέπεις σε αυτό το άτομο.
Αλλά εντωμεταξύ το πνεύμα
τις πορνείας θα έχει κάνει
το μεγάλο κακό.
Και μου είπε η νεαρή κυρία.
Και τι να κάνω;Αν θα πεις
μερικές φορές Θεέ μου
γλίτωσέ με από αυτόν τον
πειρασμό,να είσαι σύγουρη
ότι πολύ γρήγορα θα βλέπεις
μόνο ελαττώματα και
 ασχήμιες σε αυτό το άτομο.
Η μαγεία που υπήρχε πριν
θα εξαφανιστεί.
Να είναι ευλογημένη αυτή
η νεαρή κυρία που μου
εμπιστεύτηκε την περίπτωσή
 της με άκουσε και σώθηκε.
Επανειλημμένως
  στη πορεία της ζωής έχουμε
δει πάρα πολλές ίδιες
 περιπτώσεις.
Προσοχή αγαπητοί μου φίλοι.
<<Υ.Γ.>>
Μεγάλε μας δημιουργέ, εσύ καθόρισες τα άλογα ζώα πότε να ζευγαρώνουν για να αναπαράγουν το είδος τους.
Τους ανθρώπους τα λογικά όντα τους άφησες να ααποφασίζουν εκείνοι πότε να αναπαράγωνται.
Εμείς όμως τελικά την θεία αναπαραγωγή την μετατρέψαμε σε διαστροφή και καταστροφή;Εάν ναι:Τότε σε ποια θέση θα βάλουμε τους εαυτούς μας.Μήπως πιο κάτω από τα άλογα ζώα;Αλοίμονο φίλοι μου Αλοίμονο.
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ        ΜΑΡΙΝΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

Η αδέσποτη (Αληθινή ιστορία)

Το καλοκαίρι του 2012 στο πίσω μέρος του σπιτού μου
 στον κήπο,είχε έρθει μια γάτα πάρα πολύ όμορφη.
είχε χρώμα σκούρο σταχτόχρωμο με ανταύγειες
μαύρες και μπέζ.Είχε το μικρό της γατάκι.
Άρχισα να την ταϊζω,επειδή το θήλαζε.
Το γατάκι  μεγάλωσε και έμεινε στον κήπο ένα
 ολόκληρο χρόνο.Εδώ να πω ότι αυτή η γάτα
έμοιαζε πιο πολύ με αλεπού παρά με γάτα.
Πριν φύγει γένισε 2 γατάκια.Η μάνα κατά
καιρούς εξαφανιζόταν.Μάλον πήγαινε και σε
άλα σπίτια για περισσότερα φαγητά.Όταν
αρώταγα την κόρη και τα γατάκια της που
είναι η μάνα σας,κατά περίεργο τρόπο η μάνα
εμφανιζόταν.Μυστήριο.
Η κόρη με τα γατάκια της έφιγε μόλις η μάνα
 γέννησε πάλι κατά την Άνοιξη του 2013
 2 γατάκια με χρώμα κίτρινο και μπεζ.
Την κυρία γάτα,την φλερτάρουν ένας γάτος
με κίτρινο και μπεζ χρώμα και ένας άλλος
μαύρος.Αυτά τα γατάκια έφυγαν πολύ
γρήγορα μόλις γέννησε το φθινόπωρο 3 άλλα.
2 το ίδιο χρώμα με αυτήν και ένα με μαύρο
και γκρι χρώμα.
Για τα φαγητά τους πήγα στον ψαρά και έπαιρνα
και παίρνω μέχρι τώρα ότι δεν χρειάζονται από τα
ψάρια ενώ τα καθαρίζουν για να τα δίνουν στους
πελάτες.Ολους αυτούς τους καιρούς που την τρέφω
ακόμα δεν ημέρεψε και ενώ της δίνω το φαγητό
τρέχει να μου επιτεθεί.Κατάλαβα ότι επειδή έχει αυτόν
τον χαρακτήρα κανένας δεν την τρέφει πλέον.Διότι
 ο γείτονάς μου που έχει εστιατόριο και της έδινε
 φαγητά τώρα δεν της δίνει άλλο.Αλλά εγώ με μια
σκούπα την σπρώχνω πέρα και βάζω φαγητό για να
φάνε τα γατάκια της.Αυτά δεν φταίνε.Συλλογίστηκα
ότι εάν συνεχίσω να ταϊζω αυτήν την αχάριστη γάτα,
θα συνεχίσει να δίνει και σε μένα την αχάριστη
 ο Θεός τα αγαθά του.
Το πιο μεγάλο πράγμα που μου προξένησε
ενδιαφέρον γι'αυτό γράφω και αυτή την ιστορία,
είναι ότι στο μπαλκόνι πίσω στο σπίτι όπου έρχονται
για το φαγητό τους είχα βάλει επάνω σε ένα τραπεζάκι
μια μικρή φάτνη μέσα σε ένα κουτί από φελιζόλ 40-40
και πηγαίνουν επάνω εκεί και κάθονται.Σκεύτηκα ότι
πάνε εκεί διότι αυτό δεν παγώνει από το κρίο.
Τότε έφερα ένα άλλο μεγάλο κομμάτι
και το έβαλα στο πάτωμα για να κάθονται εκεί.
Αλλά αυτές ανεβαίνουν πάλι επάνω στην φάτνη.
Στοχάστηκα τότε ότι αυτό συμβαίνει για να μου θυμίζει
εκείνο το τάγμα των αγγέλων που πήγαν να στήσουν
τον θρόνο τους πιο πάνω από τον θρόνο του θεού,και
τότε έπεσαν στην άβυσσο.Όμως δεν σταμάτησαν
εκεί.Συνέχισαν να πολεμούν τον Θεό τους ανθρώπους
και κάθε Του δημιούργημα.Με ποια λογηκή;Νικιέται ο
Θεός; Εάν δεν συνέχιζαν να πράτουν το κακό και
 παρακαλούσαν για συγχώρεση και έλεος ο Θεός
κάποια χάρη θα τους έδινε.Όπως έδωσε χάρη και
 έλεο
ς σ'εκείνη την χανανέα γυναίκα όταν του είπε:
Ναι κύριε και τα κυνάρια υπό κάτω της τραπέζης
εσθίουσιν από των ψιχίων των παιδιών.

Δείτε στο google καινή διαθήκη στον κατά Μάρκο
κεφάλεο ζ'26-34 χωριον 28

Ευχαριστώ: Μαρίνα Χατζηδάκη

Εύχομαι σε όλους τους Έλληνες ανά τον κόσμο φωτεινή,ευλογημένη, χαρούμενη χρονιά.Παρακαλώ διαβάστε:

                     ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ
Δεκέμβρη,τ'άσπρα σου χαλιά
δεν στρώνεις για το βασιλιά,
που εγεννήθη στη σπηλιά
κείνα τα χρόνια τα παλιά.

Νομίζω τ'άσπρα σου χαλιά
τα στρώνεις για το βασιλιά
που κολυμπάει στα χρυσά
χωρίς στεφάνι στα μαλιά.

Και γω ψάχνω μες στη νύχτα
τα φαντάσματα
να μου πούνε για ποιόν είναι
τόσα τάματα.
Και μου λένε μες στη νύχτα
τα φαντάσματα
ότι ''είμαστε του κόσμου
τα χαλάσματα''.

Τα έλατα τα φωτεινά
δεν λάμπουν για το βασιλιά
που εγεννήθη στη σπηλιά
τη νύχτα μες στη παγωνιά.

Τα δέντρα είναι φωτεινά,
και λάμπουν για τον βασιλιά
που κολυμβάει στα χρυσά
χωρίςστεφάνι στα μαλιά.

Από την συλλογή μου (ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΜΗΝΕΣ) Μαρίνα Χατζηδάκη

ΝΑ ΓΕΝΝΙΟΜΟΥΝΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ

Χριστέ μου να γεννιόμουνα
με σένα στη ζωή,
μαζί σου να χαιρόμουνα
στην Ναζαρέτ εκεί.

Να παίζαμε μαζί

στο ίδιο περιβόλι.
Οι άγγελοι εκεί
να είναι γύρω όλοι.

Και τα πουλιά που θα έφτιαχνα
πλασμένα από πηλό,
θα έκανες να πέταγαν
θα είχανε παλμό.

Να παίζαμε μαζί
στο ίδιο περιβόλι.
Οι άγγελοι εκεί
να είναι γύρω όλοι.

Και όταν θα ζωγράφιζα
μικρούλες ζωγραφιές
θ'αρχίζαν να ζωντάνευαν
θα ήταν αληθινές.

Να παίζαμε μαζί
στο ίδιο περιβόλι
οι άγγελοι εκεί
να είναι γύρω όλοι.

Τα άγια τα χέρια σου
θα κλείναν τις πληγές
και όλα τα αστέρια σου
θα σβήναν τις σκιές.

Από την συλλογή μου (ΕΠΕΤΕΙΟΙ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ) Μαρίνα Χατζηδάκη

Ο ΖΗΤΙΑΝΟΣ

Ένας άγγελος με πήρε στα φτερά του και με πήγαινε
από τόπο σε τόπο και μου έδειχνε τον μεγάλο πλούτο
αυτού του κόσμου.Ότι ήθελε η ψυχή του ανθρώπου.
Πολύτιμα κοσμήματα πολυτελή στρωσίδια ακριβά
ενδύματα.Χιλιών ειδών εδέσματα και τόσα φρούτα
φρέσκα.Δέντρα φορτωμένα με καρπούς,κήπους με
λαχανικά.Ατέλειωτοι ελαιώνες στάχυα ολόχρυσα
μεγάλους αμπελώνες.
Όταν με πήγε σε πολλά μέρη και μου έδειξε όλα
αυτά τα ωραία πράγματα,μετά με άφησε σε ένα
μικρό δρομάκι και έφυγε.
Τότε κοίταξα γύρω και είδα ένα γέρο ζητιάνο
να κάθετε κάτω στο πλακόστρωτο μισοσκιμένος.
Μπροστά του ήταν ένα άδειο καλάθι.Ήταν και το
στομάχι του άδειο βουλιαγμένο στην πλάτη.
Ήταν κίτρινος αδύνατος σκελετομένος.
Η μορφή του είχε πάρει την έκφραση του Χριστού
όταν είχε παραδώσει το πνεύμα επάνω στον σταυρό.
Άρχισα να του μιλώ με σιγανή φωνή για να μην τον
τρομάξω και του είπα.
Καλέ μου,ο ήλιος που έχει τόση αξία και είναι
αντικατάστατος και που μας παρέχει τόση ευεργεσία
τον έχουμε δωρεάν.Ο αέρας που είναι η αναπνοή μας
τον έχουμε δωρεάν.Το νερό που είναι ανεκτήμιτο και είναι
απαραίτητο για να ζήσουμε το έχουμε δωρεάν.Γιατί δεν
έχουμε δωρεάν και όλα τα άλλα αγαθά που είναι στη γη;
Γιατί τα έχουν μόνο μερικοί;Και αφού τα έχουν επιδή
τα πήραν,γιατί δεν πήραν και τον ήλιο και τον αέρα και το νερό;
Τον άγγιξα απαλά για να δω αν με άκουσε αλλά διαπίστωσα ότι
ήταν σε αναίσθητη κατάσταση.Κάθισα δίπλα του,του έπιασα
το χέρι,ήταν παγωμένο.Τότε λύθηκαν τα μάτια μου και με
κυρίευσε η αγωνία και ο πόνος.Αισθανόμουν σαν νήπιο
ανήμπορη να προσφέρω τίποτα και μόνο τρέχανε τα μάτια
μου ασταμάτητα.
Ξαφνικά εμφανίζεται πάλι ο άγγελος,κρατώντας στα χέρια του
το Άγιο Ποτήριο.Κοινονάει τον ζητιάνο.Τότε ο αναίσθητος
ζητιάνος συνήλθε αλλά αμέσως  μετά παρέδωσε το πνεύμα.
Τότε ο άγγελος του φόρεσε στεφάνι που έλαμπε σαν τον ήλιο.
Τον πήρε στα φτερά του και πέταξε μακριά.
Σκέφτηκα τότε πως ούτε χώμα δεν μπορεί να έχει κάποιος δωρεάν.
Τότε κοιτάζω το άδειο καλάθι το γέμισα με την άδεια μου ζωή
και άρχισα να βαδίζω τον δρόμο προς την έρημο για να με βρει
εύκολα ο άγγελος.

Από την συλλογή μου (ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ) Μαρίνα Χατζηδάκη

Πουλάκια μου

Όμορφα αγαπημένα μου πουλάκια.
Αχ πόσο σας ζηλεύω.Ζηλεύω την ελευθερία σας,
ζηλεύω τα φτερά σας.Όλα τα δέντρα τα βουνά τα
ποτάμια είναι δικά σας.
Για σας δεν υπάρχουν σύνορα,νόμοι,απαγορεύσεις.
Απολαμβάνετε μέσα στην κτίση όλη την δημιουργία
του Θεού,χορίς κανένα εμπόδιο.Ζείτε χαρούμενα και
ευτυχισμένα.
Όταν ήμουν μικρό παιδί,έτσι και εγώ πίστευα και
αισθανόμουν ότι ήταν όλα δικά μου.Τα δέντρα να μυρίζω
τα άνθη τους και να απολαυβάνω τους γλυκούς καρπούς.
Τα βουνά για να αγναντεύω από εκεί,όλο τον κόσμο.
οι κάμποι για να μαζεύω παπαρούνες.Οι πλαγιές για να
κυνηγάω τις πεταλούδες.
Αχ πουλάκια μου για μένα όμως δεν ήταν έτσι τα πράγματα.
Εγώ σε κάθε μου αυθορμητισμό και και πριν ακόμα πάρω
 φόρα ένα αγκαθωτό συρματόπλεγμα ορθωνόταν
 μπροστά μου.
Αχ πουλάκια μου τι να σας πω.Όσο και αν έσπρωχνα
 τα συρματοπλέγματα να σπάσουν,μόνο τα αίματα μου
έμεναν
 στα χέρια και πληγωμένο καθόμουν να κλαίω
μέσα στις σκιές της νύχτας.
Περνάγανε οι καιροί και οι εποχές και σας έβλεπα κάθε
φορά που πετούσατε και φεύγατε να πάτε να βρείτε άλα
καλοκαίρια και εμένα με αφήνατε να μένω στους χειμώνες.
Στους βαριούς παγωμένους χειμώνες παγιδευμένο μέσα στην
ομίχλη και να με χτυπάνε οι ανεμοστρόβιλοι πάνω στα συρμα
τοπλέγματα.
Αχ πουλάκια μου όσοι καιροί και εποχές και αν πέρασαν εγώ
παιδί έμεινα.Δεν μεγάλωσα.Δεν κατάλαβα δεν έμαθα ποτέ για
την ομίχλη για τους ανεμοστρόβιλους.
Έλεγα πάντοτε φουρτούνα είναι θα περάσει.Μπόρα είναι θα
περάσει.Δοκιμασία είναι θα περάσει.Θα έρθουν και καλές
ημέρες.Αλά οι καλές ημέρες ποτέ δεν ήρθαν.
Τώρα αγαπημένα μου πουλάκια η ομίχλη το σκοτάδι οι ανε
μοστρόβιλοι έγιναν πλέον ένα απέραντο βαθύ ατέλιωτο χάος.
Πως να ζήσω πουλάκια μου μέσα σε αυτό το τρομακτικό σκοτάδι;
Αχ πουλάκια μου εσείς που έχετε την εύνοια του Θεού και είστε
ένα από τα αγαπημένα Του δημιουργήματα,επιδή πράτετε το θέλημά
 Του, διότι τον υμνείτε και τον ευχαριστείτε με το κελαηδημά σας,
παρακαλέστε για μένα.Παρακαλέστε να αποκτήσω και εγώ φτερά
όπως έχουν οι άγγελοι να πετάξω και να πάω σ'εκείνο τον τόπο που
είναι μόνο καλοκαίρι στον τόπο που είναι η απέραντη η ατέλιωτη η
γλυκιά χαρά και η αγάπη του Θεού.



                             ΑΦΙΣΕΣ ΤΟ ΧΤΕΝΑΚΙ ΣΟΥ

¨Αφισες το χτενάκι σου.Δεν ήμουνα εδώ θησαυρέ μου.
Ξέρεις ότι κάθε μέρα πολεμάω τους δράκους,για να είναι
προφυλαγμένοι οι δρόμοι
που διαβαίνεις.Όταν
έχω μια στηγμή απανεμιάς τότε παρακαλώ τον ήλιο να σου
ζεσταίνει την καρδιά,το ουράνιο τόξο να σου δίνει ελπίδα
και τον αέρα να σκορπάει μπροστά σου ροδοπέταλα,για να
 έχεις χαρά και να χαμογελάς και τότε να χαμογελούν και
οι άγγελοι μαζί σου.

Τα δύο αυτά πεζογραφίματα τα αφιερώνω σε όλους τους Έλληνες ανά τον κόσμο με πολύ αγάπη.
Μαρίνα χατζηδάκη.
 

Τα δώρα της ευδαιμονίας.

Βυθισμένη σε σκέψεις και προβληματισμούς σε κατάσταση έκστασης,για όσα υποφέρουν σήμερα οι άνθρωποι ανά τον κόσμο,οι οποίοι βρίσκονται σε απόγνωση,βρέθηκα νοερά σε κάποιο μέρος.Σε ένα μέρος που έζησα σαν ήμουν παιδί.Εκεί είναι ένα μονοπάτι ανηφορικό που από την αριστερή  πλευρά υπάρχουν αγροτότοποι,και απο την δεξιά πευκόφυτο βουνό.με πολλούς θάμνους.Βρέθηκα μέσα σε αυτό το πευκόδασος.
Σε λίγο εντελώς ξαφνικά έπεσε πυκνή ομίχλη.Πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω την κατάσταση που τίποτα πλέον δεν ήταν ορατό,άρχισαν να ακούγωνται βαριά ποδοβολητά.Κατάλαβα ότι κάποιοι έρχονται.Άρχισε να με κυριεύει φόβος.
Τότε παρουσιάστηκε μπροστά μου ένας άνθρωπος με ήρεμη όψη.Φορούσε λευκό μακρύ πουκάμισο.Ήταν μέτριος στο ύψος,λεπτός, με μαλλιά μέχρι τους ώμους με κοκκινοπές αποχρώσεις,σε νεαρή ηλικία και μου είπε.
Μην φοβάσε,για μένα έρχονται.Εσύ κρύψου πίσω από τους θάμνους και ότι ακούσεις συγκράτησέ το.
Τα ποδοβολιτά πλησίαζαν και έτσι εγώ πήγα μέσα στους θάμνους και κρύφτηκα.
Αχνά έβλεπα τον άνθρωπο που θα πρέπει να ήταν ασκητής να κάθεται σε μια πέτρα και να υψώνει ένα ξύλινο σταυρό με το δεξί του χέρι και με το αριστερό κρατούσε το Ευαγγέλιο,και περίμενε καρτερικά.
Τότε έφτασαν δύο καβαλάρηδες .Φορούσαν μαύρους μανδύες πάνω σε μαύρα άλογα.Από τα μάτια τους έβγαιναν φωτιές.Κρατούσαν ο κάθε ένας από ένα μαύρο σάκο που φαινόταν ότι κάτι είχε μέσα.
Λένε στον ασκητή.Για σένα ήρθαμε εδώ να σου δώσουμε όλα τα είδη,όλα τα δώρα της ευδαιμονίας,ενώ στους κοσμικούς δίνουμε λίγα στον καθένα.
Οι φωνές τους ήταν τραχές.Τις χαρακτήριζαν ο τρόμος και η αγριότητα.Ο ασκητής ατάραχος προσευχόταν σιωπηλά σκυφτός χωρίς να κοιτάζει προς το μέρος τους.
Αυτοί τότε συνέχισαν λέγοντας.Εμείς υπηρετούμε τον άρχοντα του κόσμου τούτου.Κάτω από εμάς υπάρχουν πολλοί άλοι.Είμαστε μεγάλο τάγμα.Ο κάθε ένας από εμάς έχει ένα σάκο και δύνει ένα είδος από τα δώρα της ευδαιμονίας στους ανθρώπους.Εμείς κάνουμε τους ανθρώπους ευτυχισμένους.Γνωρίζουμε τι αρέσει στον καθένα και του το δίνουμε.Έτσι απολαμβάνουν και χαίρονται τη ζωή περνώντας ώρες ευχάριστες.Εάν δούμε ότι σε κάποιον δεν αρέσει τίποτα τότε εφευρίσκουμε κάτι άλλο,όπως την μόδα την τηλεόραση τον ηλεκτρονικό υπολογιστή το διαδίκτυο τα ηλεκτρονικά παιγνίδια και πλήθος άλλα.Έχουμε κάνει μεγάλα επιτεύγματα.Οι άνθρωποι μπροστά στην τηλεόραση βλέπουν ότι έργο θέλουν.Ερωτικά κωμικά,θρίλερ,περιπετειώδεις,τα πάντα,ότι επιθυμούν,απολαμβάνοντας το καφεδάκι το τσιγαράκι την μπύρα το κρασάκι.Έχουμε φιάξει πολλά κανάλια με πολλά προγράματα.Για τους νέους φιάξαμε φανταστικές δισκοτέκ.Εκεί οι νέοι ξεφαντώνουν γνωρίζονται ερωτεύονται και είναι   ευτυχισμένοι.Έτσι οι άνθρωποι νύχτα και μέρα διασκεδάζουν.Μια ζωή την έχουν γιατί να πάει χαμένη.Εσύ γιατί στερείσαι όλες αυτές τις απολαύσεις;Κάθεσε εδώ σαν το όρνιο και περιμένεις τι;Τον Θεό;Τι ελπίζεις;Σου έδωσε τίποτα εδώ τόσο καιρό;Αν είχες καθρέφτη θα έβλεπες πως γέρασες πριν  την ώρα σου από τις στερήσεις  και την μοναξιά.
Τότε του λέει ο ασκητής.Τα μεγάλα πολύτημα και ανεκτίμητα αγαθά που χρειάζομαι συνέχεια:το νερό,τον ήλιο,τον αέρα μου τα παρέχει πάντα ο Παντοδύναμος Θεός.Επίσης συνεχίζει να μου παρέχει όλα τα μέλη του σώματός μου και έτσι με όλες μου τις αισθήσεις θαυμάζω και απολαμβάνω όλη την δημιουργία που με τόση σοφία εποίησε,η οποία είναι μια μικρογραφία μπροστά στην ουράνια βασιλεία Του,που ελπίζω και προσδοκώ να γίνω απόδεχτός.Το μεγαλύτερο απο όλα είναι ότι αισθάνομαι την συνείδησή μου αναπαυμένη απαλαγμένη από τύψεις και το μυαλό μου καθαρό και έτσι μπορώ να βλέπω και να καταλαβαίνω την σοφία και το μεγαλείο του Θεού.Η ψυχή μου πλημμυρίζει από θεϊκή χαρά και αγαλλίαση.
Οι φρικτοί καβαλάρηδες οργίστηκαν.Άνοιξαν τότε τους σάκους  και έβγεναν από εκεί νυχτερίδες με διάφορα χρώματα.Στην κάθε μία ήταν γραμμένο το είδος ευδαιμονίας.Πρόλαβα και  διάβασα πορνεία ναρκωτικά κερδοσκοπία.όλες οι νυχτερίδες μόλις αντίκριζαν τον ασκητή.με γρήγορο πέταγμα πήγαιναν πίσω από τους καβαλάρηδες και γατζονόντουσαν από αυτούς.που τελικά από τα πολλά χρώματα οι μανδίες τους έγιναν πολύχρωμοι.Αυτοί τότε με κραυγές οργή και θυμό έφυγαν καλπάζωντας.Εγώ έτρεμα σαν το φύλο του δέντρου.Τότε ήρθε προς το μέρος μου ο ασκητής και με έβγαλε από τους θάμνους.Με βοήθησε να καθίσω σε μια πέτρα πλάι του κρατώντας τα χέρια μου σφιχτά μεταδίδοντάς μου ηρεμία από την δική του.Όταν σταμάτησα να τρέμω μου είπε.
Αυτά τα δώρα της ευδαιμονίας είναι τα πάθη που σπέρνουν οι δυνάμεις του κακού στις ψυχές των ανθρώπων.Όσοι τα δέχονται γίνονται εξαρτώμενοι και έτσι ξεχνάνε ποιοί είναι, τι είναι, γιατί είναι, που είναι, πως είναι Δεν είναι πλέον κύριοι  του εαυτού τους.Η ψυχή τους γίνεται μια ερημική περιοχή,ένα κομάτι από τον Άδη.Η σύνδεση με το Θεό κόβετε.Η ύπαρξή τους γίνετε σαν μια μηχανή ξεσυνδεμένη από το ρεύμα.Είναι σκλάβοι των παθών τους που σαν νυχτερίδες τρυπούνε την ψυχή τους.Προκειμένου να έχουν τα ναρκωτικά τα οινοπνευματώδη η ότι άλλο πάθος τους κυριαρχε,ί γίνωνται αδίστακτοι θύτες.Κλέβουν προδίδουν σκοτώνουν.Δεν έχουν ιερό και όσιο.Η ομοφυλοφιλία,.η παιδεραστεία,η μαγεία, η σατανολατρία είναι πράξεις που φρίτει ο ουρανός και η γη.Οι άνθρωποι στην πλειονότητα είναι οι μισοί θύτες και οι άλοι μισοί θύματα.Και πολοί από αυτούς είναι και τα δύο.Ένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν έμεινε,Όταν λένε μια ζωή την έχουμε;τι εννοούνε;Την διάρκεια ζωής του σώματός τους το οποίο φθείρουν και αυτό με κάθε τρόπο;Η διάρκεια ζωής της ψυχής τους που υπήρχε πριν πάρει σάρκα και θα υπάρχει αιώνια σε τι κατάσταση θέλουνε να υπάρχει όταν το σώμα θα την εγκαταλείψει;Γνώριζε ότι στα μάτια του Θεού ο πλανήτης γη φένετε σαν ένα μήλο γεμάτο σκουλίκια.Και σε ότι είναι σάποιο έρχετε το τέλος.Οι άνθρωποι δεν δέχτηκαν τον δρόμο της αρετής.Προτίμησαν τον δρόμο της κακίας.Εγώ πως να τους σώσω εάν δεν  θέλουν οι ίδιοι να σωθούν;.Εχει μείνει ένα πολύ ελάχιστο περιθώριο να γνωρίσουν να μάθουν και να ακολουθήσουν του Θεού τον δρόμο.
Καθώς ακόμα κρατούσα τα μάτια μου με τα χέρια μου για να ξεχάσω την φρύκη που είχα νιώσει,ο ασκητής σταμάτησε να μιλάει.Τότε αντιλήφθηκα ότι είχε γίνει άφαντος.Η ομίχλη ακόμα δεν είχε διαλυθεί και εγώ ήμουνα πάλι μόνη.Δεν ήξερα προς τα που είναι ο βοράς,τα σημεία του ορίζοντα.Συνειδητοποίησα τότε ότι οι άνθρωποι έχουμε κάνει την ζωή μας να είναι τοπίο στην ομίχλη επειδή έχουμε χάσει την πυξίδα που είναι ο Θεός.Τελικά μέσα σε αυτό το απροσανατόλισμα το μόνο που ήξερα ηταν ότι πάνω από το κεφάλι μου ήταν ο ουρανός που εκεί βασιλεύει ο παντοκράτωρας.Κοίταζα προς τα επάνω και έλεγα Θεέ μου Εσύ Είσαι ο Οδηγός Οδήγησέμε,βγάλεμε από το αδιέξοδο.Τότε μέσα από τα κλαδιά των δέντρων σε σχήμα σταυρού παρουσιάστηκε ο ήλιος.Άρχισε να αρεώνει σιγά σιγά η ομήχλη και έτσι μπόρεσα να βγω από το δάσος.
Μέσα σε όλη αυτή την μεγάλη δυνατή εμπειρία πανικοβλημένη δεν ρώτησα να μάθω ποιο ήταν το  όνομα του ασκητή.Τι ήθελε να πει άραγε η φράση εγώ πως να τους σώσω;Δηλαδή με ην προσευχή του;.Όταν θυμάμαι όλο του γενικά το παρουσιαστικό και τα βαρυσήμαντα συνταρακτικά του λόγια λέω;μήπως ήταν τελικά ο ίδιος ο Χριστός μεταμορφωμένοσε ασκητή;Οταν ήταν μαζί μας στην πρώτη Του παρουσία είχε μείνει 40 ημέρες στην έρημο.Τότε πάλι ο σατανάς του πρότεινε:Εάν συ προσκυνήσεις εμπρός μου και με αναγνωρίσεις ως κύριόν σου΄,όλα τα πλούτη η εξουσία και η δόξα θα είναι δική σου.Και ο Ιησούς του απάντησε.Φύγε από εμπρός μου σατανά.
Τότε ακούστηκε ένα πολύ όμορφο και χαρούμενο κελάηδημα από ένα πουλάκι που με ξαναέφερε στην πραγματηκότητα.Ήταν ένα πουλάκι από τον  κήπο μου.
Φίλοι μου ας
κάνουμε την υπέρβαση.Ας πετάξουμε από την ψυχή μας τον μανδύα με τις νυχτερίδες.Ας αποτινάξουμε τα πάθη μας.Ας πούμε ευχαριστώ Θεέ μου που υπάρχω σήμερα και έχω την ευκαιρία να σε γνωρίσω και να πορευτώ πίσω από σένα σύμφωνα με το θέλημά σου.

Από την συλλογή μου: Όραμα και Ενόραση     Μαρίνα ΧατΖηδάκη

Βαθύς στοχασμός.

Θυμάμαι πριν από χρόνια σε ένα περιοδικό στην πρώτη σελίδα έβλεπα μια γελοιογραφία:ο σπαγγοραμένος.
Σήμερα για να επιβιώσει η ανθρωπότητα θα πρέπει μάλλον να εφαρμόσει  την τακτική του σπαγγοραμένου.
Τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο.Όπως δεν είναι τυχαίο και το πνεύμα που χαραχτηρίζει τις κινηματογραφικές ταινίες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου που όλοι οι ήρωές των έργων του πάθαιναν βαριά μελαγχολία και στο τέλος αυτοκτονούσαν.
Σήμερα ακούμε συνέχεια αυτοκτονίες.ΠροςΘεού,μην βάζετε στο μυαλό σας τέτοιες ακραίες ολέθριες σκέψεις.
Σκεφτείτε πόσοι όσιοι στην έρημο,δεν είχαν τίποτα και όμως ήταν ευτυχισμένοι.Αισθανόντουσαν σαν να είναι στο βασίλειο του Θεού.Ο Παντοκράτορας που δημιούργησε και εξουσιάζει τα σύμπαντα,όταν ήταν ανάμεσά μας δεν είχε που την κεφαλή κλίνη.Ο Ιδιος είπε:ως και οι αλεπούδες έχουν φωλεές,αλλά εγώ δεν έχω που την κεφαλή κλίναι.
.Συλλογιστήκαμε άραγε ποτέ ότι διάλεξε τον πλανήτη γη να ενσαρκοθεί για να γίνει ορατός σε μας;
Σύμφωνα με την λογική,εάν εγώ πάρω μια πέτρα και ζωγραφίσω σε αυτήν μια εικόνα και αφού βλέπω ότι η πέτρα αυτή έχει αποχτήσει πλέον αξία που προκαλεί τον θαυμασμό.γιατί να μην ζωγραφίσω και άλλες πολλές;
Μετά από αυτό το σκεπτικό θα πρέπει να υπάρχουν και σε άλλους πλανήτες άλλοι πολιτισμοί..Άραγε ο Κύριος μας ο Λόγος του Θεού έχει παρουσιαστεί,έχει γίνει ορατός και σε άλλους πλανήτες;Δεν το ξέρουμε.
Το γεγονός ότι ήρθε στον δικό μας πλανήτη την γη όχι μόνο να τον δούμε,αλλά να μας δώσει τα θεία Του διδάγματα και να εξαγωράσει τις αμαρτίες μας με το τίμιο αίμα Του,θα πρέπει να μας βάζει σε βαθιές σκέψεις και συλλογισμούς,
Εφόσον ο Θεός περπάτησε σε αυτόν τον πλανήτη την γη,τότε θεωρείτε ιερός και θα έπρεπε να τον σεβόμαστε όλοι παντού και πάντοτε,με κάθε τρόπο.
Γιατί όμως εμείς με τόση λύσσα και μανία τον μολύνουμε συνεχώς;Γιατί φύγαμε τελείως από τα όριά και ενεργούμε χωρίς συνείδηση λογηκή και ανθρωπιά;
Αγαπητοί Ελληνες μην κάνετε σκέψεις αυτοκτονίας.
Σκεφτείτε ότι ο Χριστός επέλεξε για μαθητέςΤου Ελληνες.Ένας μόνο ήταν Ιουδαίος και αυτός τον κατέδωσε στους σταυρωτές Του.
Εδώ βλέπουμε ότι οι Έλληνες μαθητές έμειναν κοντά Του με την λαχτάρα να μάθουν και στην συνέχεια να διδάξουν τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο διότι στο DAN του Έλληνα υπάρχει αυτό το σημαντικό δώρο να μαθαίνει και έπειτα να διδάσκει.
Ο Κύριός  και  Θεός μας τους ενίσχησε επίσης με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος για να διδάξουν σε  όλη την οικουμένη οι οποίοι έφεραν εις πέρας την αποστολή τους.
Αγαπητοί Έλληνες μην σκέφτεστε αρνητικά.Εκτιμείστε το γεγονός ότι ο Χριστός παρέδωσε την Καινή Διαθήκη στους Έλληνες.
Όταν κατανοήσουμε και αισθανθούμε βαθιά αυτή την μεγάλη τιμή που μας έκανε ο Κύριος να μας καταστήσει κληρονόμους Του δίνωντά μας την Διαθήκη Του,εμείς με τις αρνητικές σκέψεις και πράξεις προσβάλουμε την Διαθήκη Τ
ου και Εκείνον που είναι η μόνη μας ελπίδα προστασία και παρηγοριά.

Από την συλλογή μου ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ Μαρίνα Χατζηδάκη

Γιατί οι άνδρες επιθυμούν τις γυναίκες;

Οι γυναίκες ως μάνες είναι προικισμένες από τον Θεό με το αίσθημα της λατρείας,της προστασίας,της αφοσίωσης,της θυσίας, της φροντίδας,προκειμένου να είναι οι φύλακες άγγελοι για τα μωρά τους.
Αυτή η τρυφερότητα επεκτείνετε και στους άνδρες τους.Προσφέρουν με αγάπη το φαγητό στο τραπέζι τον καφέ,τα καθαρά ρούχα,το καθαρό και περιποιημένο σπίτι,το θερμό καλοδέξιμο όταν ο άνδρας τους έρχεται από την δουλιά.Το μήνυμα που λαβαίνουν οι άνδρες είναι, ότι η γυναίκα τους εκτιμά και αγαπά τον άνθρωπο άνδρα,οπότε ο άνδρας άνθρωπος είναι δικός τους πλέον.
Όταν λέμε άνθρωπο δεν εννοούμε αυτό που βλέπουμε.Παράδειγμα:Εάν κάνουμε μια ακτινογραφία στο κεφάλι θα δούμε το μυαλό.Δεν θα δούμε όμως τον νου με τον οποίο εννοούμε, σκεφτόμαστε, κρίνουμε,αποφασίζουμε.
Η υπαρξης μας λοιπόν είναι αυτό που δεν φένετε, όπως ήταν πριν ενσαρκωθεί και θα εξακολουθήσει να είναι και όταν θα έρθει η μέρα λήξης του σώματός μας.Τό σώμα είναι μόνο για να γινόμαστε ορατοί.Είναι ο μανδύας της ύπαρξής μας.
Στην ανθρωπότητα σε όλους τους αιώνες, άραγε πόσοι άνδρες προσπάθησαν να κερδίσουν πρώτα τον άνθρωπο γυναίκα,οπότε η γυναίκα άνθρωπος,θα ήταν έπειτα δική τους;Μάλλον λοίγοι.Γι αυτό οι γυναίκες επαναστάτησαν και δημιούργισαν τα φεμινιστικά κινήματα.Έβαλαν παντελόνια και έκοψαν τα μαλιά.Δεν τις ενδιέφερε πλέον να είναι όμορφες εφόσον ήταν μόνο αντικείμενα προς χρησιμοποίηση.Έβαλαν σκοπό τουλάχιστον αυτές να σεβαστούν οι ίδιες τον εαυτόν τους και να κερδίσουν την ζωή τους μόνες τους.
Και επειδή το ένα φέρνει το άλλο,άρχισαν έπειτα οι ανδροπαρέες και οι γυναικοπαρέες,για να λένε τον καϋμό τους μεταξύ τους.
Οι μεν άνδρες έλεγαν:Δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ,φέρνουμε τα λευτά και το μόνο που αντικρίζουμε είναι η ψυχρότητα και η αδιαφορία.Οι δε γυναίκες έλεγαν:Πως να αντέξουμε άλλο αυτούς τους άνδρες να μας λένε:Σε παντρεύτηκα και είσαι υποχρεωμένη να ασκείς τα συζηγικά σου καθήκοντα.
Και επειδή το πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ,η κατάληξη ήταν να δημιουργηθούν ερωτικές σχέσεις μεταξύ ανδρών και ερωτικές σχέσεις μεταξύ γυναικών.
Άραγε έστω και τώρα θα μπορούσε να διορθωθεί κάτι;Χάθηκαν τόσα πολλά.
Θα ήταν θεάρεστο έργο εάν θα διδαχθούν οι νέοι από κάποια ειδικά σεμινάρια η από βιβλία η από κάποιο πνευματικό ούτως ώστε να θέσουν την ζωή τους σε σωστές βάσεις.

Από την συλλογή μου ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ Μαρίνα Χατζηδάκη